امروز با کسی که مدعی مترجمی است در یک تحریریه مواجه شدم. می خواست عنوان "کمپانی براداران وارنر" را کلمه به کلمه ترجمه کند. کسی گفت: این اسم خاص است، چطور می خواهی ترجمه اش کنی.

مترجم هاج و واج در و دیوار را رج می زد.

و اضافه شد: چطور به عنوان یک مترجم حتی نام این شرکت را نشنیده ای؟ بابا کمپانی برادران وارنر!

در جواب گفت: من مترجم سینما نیستم که این ها را بدانم.

جوابش ربطی به مترجم سینما بودن نداشت. به قول یکی از دوستان حتی کودکان هم که پای کارتون های بسیاری می نشینند در تیزر برخی فیلم ها با "شرکت برادران وارنر" آشنا هستند.

***

چه بلایی بر سر بسیاری از تحریریه ها آمده است؟ بسیاری اوقات فکر می کنم وجود مرکزی برای تایید صلاحیت روزنامه نگاری حرفه ای و برگزاری آزمون ورود به تحریریه ها لازم است. خیاطان تهران و شهرستان ها، لحاف دوزان ایران و اتحادیه قهوه خانه داران هم به این راحتی به هر سوزن به دست و پنبه زن و نقالی اجازه ورود به حرفه و صنف خود را نمی دهند.

این روزها مهندسان رشته مدیریت منابع انسانی هم برای سلامت ماندن حرفه شان از وجود کارشناسانی که تنها اسم و مدرکی دارند و در عمل هیچ نمی دانند، در تدارک برقراری سازمان نظام مهندسی مدیریت منابع انسانی هستند مثل سازمان نظام پزشکی.