تفاوت بیانیه و اعلامیه در چیست؟
قبلا درباره دو مقوله بیانیه و اعلامیه نوشته ام ولی به نظرم به قدر کافی، گویا و مفهوم نبوده! به زودی درباره ماهیت و تفاوت اطلاعیه، اعلامیه، بیانیه و اعلان مفصل توضیح می دهم با ذکر مثال های روشن و شفاف و البته کاربردی.
قبلا درباره دو مقوله بیانیه و اعلامیه نوشته ام ولی به نظرم به قدر کافی، گویا و مفهوم نبوده! به زودی درباره ماهیت و تفاوت اطلاعیه، اعلامیه، بیانیه و اعلان مفصل توضیح می دهم با ذکر مثال های روشن و شفاف و البته کاربردی.
سئوال مهم همین است که یکی از مخاطبان این وبلاگ پرسیده است. چون عادت ندارم بلافاصله پاسخ بدهم و ترجیح ام این است مدتی را در میان منابع آموزشی داخلی و خارجی بگردم و دست پر، پاسخ بدهم، هر جوابی که بخواهم بگویم، به اندازه خود سئوال فربه و تنومند نیست. واقعا باور دارم طرح سئوال بسیار مهم است و در برخی موارد اهمیت بیشتری نسبت به جواب پیدا می کند.
اجازه بدهید ببینیم منظور نویسنده سئوال چیست؟ آیا الزاما سبک های خبرنویسی می تواند سبک یک روزنامه و رسانه باشد؟ یا تکنیک های نویسندگی در حوزه روزنامه نگاری یعنی سبک؟ موضوعاتی شامل روتیتر و تیترنویسی، لیدنویسی و ....؟ شاید هم منظور از سبک، خط مشی روزنامه و رسانه است؟ یعنی مشی خبری، آموزشی، سرگرمی و .... چه بسا برخی رویکرد محتوا را سبک بدانند. مثلا بعضی نشریه ها،شما فرض کن یک هفته نامه، اساسا به «خبر» کاری ندارد بلکه در جستجوی تهیه گزارش های خبری، گزارش های تحقیقی (آنکت به تعبیر فرانسوی ها) و مطالب غیرخبری بسیار جدی و عمیق است؟!
خب حالا با طرح این گزینه های فرضی، سبک روزنامه همشهری چیست؟ اساسا روزنامه ها و رسانه های داخل ایران، سبک دارند؟ شما هم که این را می خوانید به نوشته من اضافه کنید. درباره سبک چه نظری دارید؟ سبک چیست؟ و چطور می شود سبک را تعریف کرد؟ سبک روزنامه همشهری یا حتی بقیه رسانه های ما چیست؟ اگر رسانه ای سبک نداشته باشد، اشکال و ایراد است؟ مفهوم سبک، چه ماهیت و مختصاتی دارد که بودن و نبودنش می تواند و گاه باید برایمان مهم باشد؟
خیلی خلاصه و لقمه وار، در حد توان و بضاعتم بگویم که متاسفانه فقط چند رسانه دارای سبک هستند و از روی آگاهی و برنامه مشخص و مدون، در فرایند تولید و انتشار محتوای شان سبک دارند. بقیه یا بهتر بگویم، بیشتر رسانه های داخلی ما اساسا از هیچ سبک و سیاقی پیروی نمی کنند، یا به دلیل تغییر و جابجایی های متعدد، سبک رسانه در اختیارشان را از دست داده اند، یکی از این موارد همشهری است که دورترهای دور، سال های بسیار دور، صاحب سبک بوده ولی برای مدت های طولانی، شناسنامه متمایز بودنش را از دست داده است. سبک یعنی شناسنامه دار کردن رسانه، یعنی متمایز شدن از بقیه.
همین سه شنبه 18 مهرماه ، درباره ماهیت عنصری به نام «سبک» می نویسم. دیدگاه و نظرتان را بنویسید، استقبال می کنم. همه علاقه مندان، البته به تلگرام من هم دسترسی دارند.