تمایل آشکار آقای ترامپ برای مذاکره با حکومت ایران از زمان رسانه ای شدن، زمینه گفتگوی دوجانبه را مهیا کرد. "پوشش خبری" اعزام نیروهای امریکایی با ساز و برگ سنگین به منطقه خلیج فارس و "تنش آلود" توصیف شدن روابط واشنگتن با تهران و نگرانی همسایه های ایران، منجر به سفرهای متعدد مسولان کشورهای اروپایی و غیره به تهران و بعد از آن به غرب و یا کشورهای منطقه شد.

در میانه همه این رفت و آمدها، مسولان ایران و آمریکا در واقع از طریق رسانه های داخلی و بین المللی، مذاکرات دوجانبه شان را انجام دادند و آنچه باید می گفتند را انتقال داده اند. سفر نخست وزیر ژاپن هم "محکم کاری" گفتگوها توسط کشوری است که خود، زخم خورده از آسیب های جنگ لست. رسانه ها و مدیریت رسانه ای، گرداننده اصلی مذاکرات میان تهران و واشنگتن بوده و هستند.